Ahmet Yavuz
Her memleket genci gibi benim de hikayem. Anadolu’nun küçük ama şirin bir kasabasında doğup ilimiçin, üniversite okumak için İstanbul yolu tutanlardanım yani. Lisansı bitince okuma aşkı bitmeyenlerdenim. Yüksek lisans derecesinde eğitimim devam ediyor. Niyetimiz doktora da yapmak, duamız ilmimiz ile amel de edebilmek… Köşemde elimden geldiğince objektif olup Türkiye siyaseti, siyasetçileri hakkında yazılar yazmaya çalışacağım. Bu çalışmadan tek amacım var, bu vesile ile bir şeyler daha öğrenebilmek. Kimseye bilmişlik satmak haddim değil. Yapıcı eleştirileriniz beni memnun edecek.
Selahattin Refik
Bir hayali var uzak ama ulaşılmaz değil.Bir rüyası var zor ama imkansız değil.Şimdi sebepler kısmını işlemekle meşgul, biliyor ki takdir Allah’tandır, hazinesi geniştir o yüzden hep ümitli,hep gayretli..
Seza Nur
İstanbul’u çok sevdi.. Bunda İstanbulda gözlerini açmasının payı büyük. Çocukluğunu sorsanız pek hatırlamaz, Bir anda büyüdüğüne, çocukluk yaşamadığına inandırmaya çalıştığından belki de..Gezmeyi çok sever, okumayı, araştırmayı, merak etmeyi bilir. Yazıya da merak saldı şimdilerde, size istanbulu anlatmaya çalışacakmış.
Ender Hatipoğlu
1980 İhtilalini görmedi..
28 Şubat’ı da tam idrak etmedi fakat “1000 yıllık etkisi” olmayacağına inandı.
2001′de Dünya’ya bakışı değişti ve Yarımada’nın bir misyonu olduğunu ve Dünya’ya bir değer katabileceğini keşfetti.
Avrupa, Ortadoğu, Balkan ülkelerinde bulundu ve misyonun kıymetini oralarda anladı. Düşündü, biriktirdi ve karar verdi.
Şimdi Genç Yorumcu’da Yarımada’nın Ufku’nu yazacak. Olumsuz bir şey söylemeyecek hep ümit vaadedecek..
Mehmet Köprülü
80 İhtilali’nden bayağı önce doğdu. Evinin karşısında bulduğu demirle ilk eylemini yapacağı günkü gazı babasının bıyık altı tebessümünde söndü. Zaten müteakip günlerde asker yönetime el koydu. Depolitize edilmiş gençlerden. Okuyor, yazıyor, düşünüyor, konuşuyor, dua ediyor, yaşamaya gayret ediyor, çok zaman da susuyor. Başka türlü bir eyleme henüz kafası basmıyor. Belki de bu yüzden kimse arasına karışmıyor, bilinmek istemiyor. “Ne olacağız” demiyor, “ne olacağım” diye soruyor. Bu soruyu cevaplayabilirse “ne olacağımız” konusunda da bir fikrinin oluşacağını ümit ediyor. İrtibat kelimesini çok seviyor: mehmetkoprulum[@]gmail[.]com
Adil Arifoğlu
1980’li yılların ilk yarısının ortalarında Güneydoğu’daki illerin birinde demiryoluna bakan bir evde doğdu. İlkokulu doğduğu yerde, ortaokul ve liseyi Güneydoğu’daki başka bir şehirde okudu. Üniversite okumak için geldiği İstanbul’dan bir daha ayrılamadı. Okumayı çok seviyor. Bir de fotoğraf çekmeyi…
